HIGH PROFILE ASSASSINATIONS BY US AND ISRAEL WILL FAIL TO DECAPITATE IRAN’S LEADERSHIP
March 18, 2026MALAYSIAN APPROACH IN DEALING WITH THE US HEGEMONIC AGENDA IN WEST ASIA
March 18, 2026PEMBUNUHAN TOKOH TERTINGGI OLEH AS DAN ISRAEL GAGAL MELUMPUHKAN KEPIMPINAN IRAN
Komentar
Oleh Mohd Azmi Abdul Hamid
Presiden MAPIM
18 Mac 2026
Gelombang terkini pembunuhan berprofil tinggi yang menyasarkan kepimpinan tertinggi Iran, termasuk tokoh seperti Ali Larijani, mencerminkan satu doktrin strategik yang jelas oleh Amerika Syarikat dan Israel: memenggal kepimpinan sebagai jalan untuk menjatuhkan rejim.
Namun, pengalaman sejarah dan perkembangan semasa menunjukkan bahawa strategi ini mempunyai kelemahan asas yang besar.
- Ilusi “Strategi Pemenggalan Kepimpinan”
Asas kepada pembunuhan bersasar ini adalah mudah: hapuskan pemimpin utama, wujudkan kekacauan, dan cetuskan kejatuhan dalaman.
Tetapi Iran bukan sebuah negara yang bergantung kepada individu semata mata.
Ia adalah sebuah negara berinstitusi dengan:
● struktur kepimpinan berlapis
● sistem ketenteraan selari (Artesh dan IRGC)
● mekanisme penggantian yang telah dirancang
Iran telah membangunkan pelan penggantian berperingkat, dengan beberapa pengganti dikenal pasti bagi setiap jawatan kritikal.
Ini bermakna kehilangan pemimpin tidak membawa kepada kelumpuhan sistem.
- Bukti Daripada Perkembangan Perang Semasa
Walaupun tokoh kanan termasuk pegawai keselamatan tertinggi telah dibunuh, Iran masih mampu:
● melancarkan serangan peluru berpandu dan dron
● mengekalkan sistem arahan dan kawalan
● meningkatkan tekanan strategik termasuk di Selat Hormuz
Penganalisis sendiri mengakui bahawa serangan udara sahaja tidak mampu menjatuhkan rejim tanpa campur tangan darat atau pemberontakan dalaman.
Maksudnya jelas:
Kepimpinan mungkin terganggu, tetapi negara terus berfungsi.
- Ketahanan Struktur Negara Iran
Sistem politik dan ketenteraan Iran dibentuk oleh: Revolusi 1979 , Perang Iran Iraq
dan Dekad sekatan dan operasi sulit.
Ini melahirkan sebuah sistem yang direka untuk bertahan dalam tekanan ekstrem.
Ciri utama termasuk: rangkaian arahan terdesentralisasi
kesepaduan ideologi
penggantian kepimpinan yang pantas.
Sejarah menunjukkan bahawa walaupun komander utama dihapuskan, pengganti dilantik dalam tempoh jam atau hari, bukan bulan.
Ini bukan kebetulan. Ini adalah reka bentuk strategik.
- Kejayaan Taktikal vs Kegagalan Strategik
Ya, pembunuhan ini memberi kesan: signifikan secara taktikal ,
memberi impak psikologi ,
mengganggu operasi.
Namun ia tidak menentukan kemenangan strategik.. Malah analisis yang cenderung kepada Israel mengakui bahawa serangan ini hanya memberi gangguan jangka pendek dan gagal memusnahkan keupayaan teras atau struktur dan ketahanan jangka panjang.
Sebaliknya, kesan yang berlaku: kepimpinan menjadi lebih keras ,
keputusan menjadi lebih agresif dan tindak balas menjadi kurang terkawal
- Risiko Salah Tafsir Strategik
Bahaya terbesar adalah apabila ketahanan dianggap sebagai kelemahan.
Perkembangan terkini menunjukkan: tindak balas Iran berterusan ,
ketidakstabilan serantau semakin melebar dan
laluan tenaga global terganggu.
Kepercayaan bahawa pembunuhan boleh menamatkan konflik bukan sahaja tidak realistik, malah sangat berbahaya.
Ia berisiko: memanjangkan perang , meluaskan medan konflik dan mencetuskan eskalasi yang tidak terkawal
- Kesimpulan: Perang Tanpa Penamat Jelas
Pembunuhan pemimpin mungkin mencipta tajuk utama. Tetapi ia tidak mencipta kemenangan.
Sistem Iran dibina untuk menyerap tekanan, menggantikan kepimpinan dan terus berfungsi dalam keadaan paling sukar.
Realitinya jelas:
“Kepala” mungkin disasarkan
Tetapi “tubuh” kekal utuh, bersenjata dan beroperasi
Strategi ini tidak akan melumpuhkan Iran.
Ia hanya akan memperdalam konflik.
Refleksi Akhir
Sejarah berulang kali menunjukkan bahawa kuasa besar yang bergantung kepada pembunuhan untuk memenangi perang sering gagal memahami sistem yang mereka hadapi.
Apa yang berlaku hari ini bukan kejatuhan Iran.
Ia adalah permulaan kepada fasa konflik yang lebih panjang, lebih kompleks dan lebih berbahaya.
Dan jika tiada peralihan kepada diplomasi, kesannya tidak akan terhad kepada Iran sahaja, tetapi akan mengubah keseluruhan landskap geopolitik serantau dan dunia.
